غم

تفاوت عشق و دوست داشتن

عشق یك جوشش كور است و پیوندی از  سر نابینایی                                                                                            

        اما دوست داشتن پیوندی خود آگاه و از روی بصیرت روشن و زلال

                     عشق بیشتر از غریزه آب می‌خورد و هر چه از غریزه سر زند بی ارزش است

                                 دوست داشتن نیز هنگام با او اوج می‌گیرد                         

  عشق در غالب دل‌ها،

                 در شكل‌ها و رنگ‌های تقریبا مشابهی متجلی می‌شود

       و دارای صفات و حالات و مظاهر مشتركی است

                 اما دوست داشتن در هر روحی جلوه ای خاص خویش دارد

           و از روح رنگ می‌گیرد و چون روح‌ها بر خلاف غریزه‌ها

                         هر كدام رنگی و ارتفاعی و بعدی و طعم و عطری ویژه خویش را دارد

                می‌توان گفت: كه به شماره هر روحی ، دوست داشتنی هست

          عشق با شناسنامه بی ارتباط نیست

                       و گذر فصل‌ها و عبور سال‌ها بر آن اثر می‌گذارد

                               اما دوست داشتن در ورای سن و زمان و مزاج زندگی می‌كند

                  و بر آشیانه بلندش روز و روزگار را دستی نیست



             عشق، در هر رنگی و سطحی، با زیبایی محسوس، در نهان یا آشكار رابطه دارد.

              چنانچه شوپنهاور می‌گوید: شما بیست سال سن بر سن معشوقتان بیفزائید،

         آنگاه تاثیر مستقیم آنرا بر روی احساستان مطالعه كنید

                گیج وجذب زیبایی‌های روح كه زیبایی‌های محسوس را بگونه‌ای دیگر می‌بیند



عشق طوفانی و متلاطم و بوقلمون صفت است

                      اما دوست داشتن آرام و استوار و پر وقار و سرشار از نجابت



 عشق با دوری و نزدیكی در نوسان است.

       اگر دوری بطول انجامد ضعیف می‌شود،

                               اگر تماس دوام یابد به ابتذال می‌كشد و تنها با بیم و امید

           و اضطراب و دیدار و پرهیز زنده و نیرومند می‌ماند

اما دوست داشتن با این حالات نا آشنا است، دنیایش دنیای دیگری است



عشق جوششی یكجانبه است.

به معشوق نمی‌اندیشد كه كیست یك خود جوششی ذاتی است

 و از ین رو همیشه اشتباه می‌كند و در انتخاب بسختی می‌لغزد

 و یا همواره یكجانبه می‌ماند و گاه،

 میان دو بیگانه نا‌همانند،

عشقی جرقه می‌زند و چون در تاریكی است و یكدیگر را نمی‌بینند،

پس از انفجار این صاعقه است كه در پرتو رو شنایی آن،

چهره یكدیگر را می‌توانند دید و در اینجا است كه گاه،

 پس جرقه زدن عشق،

 عاشق و معشوق كه در چهره هم می‌نگرند،

            احساس می‌كنند كه هم را نمی‌شناسند و بیگانگی

    و نا آشنایی پس از عشق درد كوچكی نیست

    اما دوست داشتن در روشنایی ریشه می‌بندد

و در زیر نور سبز می‌شود و رشد می‌كند و ازین رو است

 كه همواره پس از آشنایی پدید می‌آید

 و در حقیقت در آغاز دو روح خطوط آشنایی را در سیما

 و نگاه یكدیگر می‌خوانند و پس از آشنا شدن است كه خودمانی می‌شوند



دو روح،

نه دو نفر،

 كه ممكن است دو نفر با هم در عین رو در بایستی‌ها احساس خودمانی بودن كنند

 و این حالت بقدری ظریف و فرار است

 كه بسادگی از زیر دست احساس و فهم می‌گریزد

و سپس طعم خویشاوندی و بوی خویشاوندی

 و گرمای خویشاوندی از سخن و رفتار و آهنگ كلام یكدیگر احساس می‌شود

و از این منزل است كه ناگهان،

خودبخود،

دو همسفر به چشم می‌بینند كه به پهن‌دشت بی كرانه مهربانی رسیده‌اند

 و آسمان صاف و بی لك دوست داشتن بر بالای سرشان خیمه گسترده است

 و افق‌های روشن و پاك و صمیمی ایمان در برابرشان باز می‌شود

 و نسیمی نرم و لطیف همچون روح یك معبد متروك كه در محراب پنهانی آن،

خیال راهبی بزرگ نقش بر زمین شده

و زمزمه درد آلود نیایش مناره تنها و غریب آنرا بلرزه می‌آورد

عشق،

جنون است

 و جنون چیزی جز خرابی و پریشانی فهمیدن و اندیشیدن نیست

 و اندیشیدن را نیز از زمین می‌كند و با خود به قله بلند اشراق می‌برد.

حکایت تله موش

موش ازشكاف ديوار سرك كشيد تا ببيند اين همه سر و صدا براي چيست .

مرد مزرعه دار تازه از شهر رسيده بود و بسته اي با خود آورده بود و زنش با خوشحالي مشغول باز كردن بسته بود.

موش لب هايش را ليسيد و با خود گفت: كاش يك غذاي حسابي باشد  ... 

اما همين كه بسته را باز كردند، از ترس تمام بدنش به لرزه افتاد ؛ چون صاحب مزرعه يك تله موش خريده بود.

موش با سرعت به مزرعه برگشت تا اين خبر جديد را به همه ي حيوانات بدهد. او به هركسي كه مي رسيد، مي گفت:« توي مزرعه يك تله موش آورده اند، صاحب مزرعه يك تله موش خريده است . . . »!

مرغ با شنيدن اين خبر بال هايش را تكان داد و گفت: « آقاي موش ، برايت متأسفم . از اين به بعد خيلي بايد مواظب خودت باشي ، به هر حال من كاري به تله موش ندارم ، تله موش هم ربطي به من ندارد.»

ميش وقتي خبر تله موش را شنيد، صداي بلند سرداد و گفت: «آقاي موش من فقط مي توانم دعايت كنم كه توي تله نيفتي، چون خودت خوب مي داني كه تله موش به من ربطي ندارد. مطمئن باش كه دعاي من پشت و پناه تو خواهد بود.»

موش كه از حيوانات مزرعه انتظار همدردي داشت، به سراغ گاو رفت.  اما گاو هم با شنيدن خبر ، سري تكان داد و گفت: « من كه تا حالا نديده ام يك گاوي توي تله موش بيفتد.!» او اين را گفت و زير لب خنده اي كرد و دوباره مشغول چريدن شد.

سرانجام ، موش نااميد از همه جا به سوراخ خودش برگشت و در اين فكر بود كه اگر روزي در تله موش بيفتد، چه مي شود؟

در نيمه هاي همان شب، صداي شديد به هم خوردن چيزي در خانه پيچيد... زن مزرعه دار بلافاصله بلند شد و به سوي انباري رفت تا موش را كه در تله افتاده بود، ببيند.

او در تاریكي متوجه نشد كه آنچه در تله موش تقلا مي كرده، موش نبود، بلكه يك مار خطرناكي بود كه دمش در تله گير كرده بود. همين كه زن به تله موش نزديك شد، مار پايش را نيش زد و صداي جيغ و فريادش به هوا بلند شد. صاحب مزرعه با شنيدن صداي جيغ از خواب پريد و به طرف صدا رفت، وقتي زنش را در اين حال ديد او را فوراً به بيمارستان رساند. بعد از چند روز، حال وي بهتر شد. اما روزي كه به خانه برگشت، هنوز تب داشت. زن همسايه كه به عيادت بيمار آمده بود، گفت :« براي تقويت بيمار و قطع شدن تب او هيچ غذايي مثل سوپ مرغ نيست ...»

مرد مزرعه دار كه زنش را خيلي دوست داشت فوراً به سراغ مرغ رفت و ساعتي بعد بوي خوش سوپ مرغ در خانه پيچيد.

اما هرچه صبر كردند، تب بيمار قطع نشد. بستگان او شب و روز به خانه آن ها رفت و آمد مي كردند تا جوياي سلامتي او شوند. براي همين مرد مزرعه دار مجبور شد، ميش را هم قرباني كند تا باگوشت آن براي ميهمانان عزيزش غذا بپزد.

روزها مي گذشت و حال زن مزرعه دار هر روز بدتر مي شد. تا اين كه يك روز صبح، در حالي كه از درد به خود مي پيچيد، از دنيا رفت و خبر مردن او خيلي زود در روستا پيچيد. افراد زيادي در مراسم خاك سپاري او شركت كردند. بنابراين، مرد مزرعه دار مجبور شد، از گاوش هم بگذرد و غذاي مفصلي براي ميهمانان دور و نزديك تدارك ببيند.

حالا، موش به تنهايي در مزرعه مي گرديد و به حيوانان زبان بسته اي فكر مي كرد كه كاري به كار تله موش نداشتند!

نتيجه : اگر شنيدي مشكلي براي كسي پيش آمده است و ربطي هم به تو ندارد، كمي بيشتر فكر كن؛ شايد خيلي هم بي ربط نباشد ...!!!

سلام ای غم!

سلام ای آشنای چشم گریانم.

سلام ای همنشین مهربان دل!

سلام ای یار هر روز و شب تنهایی قلبم،

سلام ای غم!

ببخشایم که راندم من ترا از خانه ی گرمت

ببخشایم که آزردم ترا با آتش قهرم

ببخشایم که دورت کردم از کاشانه ی خویشت

قبولم کن، ببخشایم، پشیمانم کنون سر خورده در پیشت!

قبولم کن به درگاهت،

 قبولم کن!

بیا این تو، و این هم خانه ی قلبم

بیا پا نه به روی هرچه شادیهاست

که من تنها ترا خواهم

ترا ای آشنای دل!

بسا شبهای بیماری که همراز منت بودی

بسا شبهای تنهایی که مهمان توام بودم

کنون ای آشنای رفته از پیشم

کجایی تو؟، کجایی تو؟

بیا ای غم

بیا در خانه ی پیرت

که بی روی تو ای همدم

سرای قلب من تاریک تاریک است،

چراغ خانه ام خاموش خاموش است!

سلام ای غم!

قبولم کن به درگاهت

بیا در خانه گرمت

بیا ای یار مهجورم

که من از شادی و از خنده رنجورم!

بیا ای غم  ! ! ! ! !

کودکي که آماده تولد بود، نزد خدا رفت و از او پرسيد:« مي گويند فردا شما مرا به زمين مي فرستيد؛ اما من به اين کوچکي و بدون هيچ کمکي چگونه مي توانم براي زندگي به آنجا بروم؟»

خداوند پاسخ داد :« از ميان بسياري از فرشتگان، من يکي را براي تو در نظر گرفته ام. او در کنار توست و از تو نگهداري خواهد کرد.»

اما کودک هنوز مطمين نبود که مي خوهد برود يا نه.

- اينجا در بهشت، من هيچ کاري جز خنديدن و آواز خواندن ندارم و اين ها براي شادي من کافي است.

خداوند لبخند زد :« فرشته تو برايت آواز خواهد خواند و هر روز به تو لبخند خواهد زد. تو عشق او را احساس خواهي کرد و شاد خواهي بود.»

کودک ادامه داد:« من چه طور مي توانم بفهمم مردم چه مي گويند وقتي زبان آنها را نمي دانم؟»

 خداوند او را نوازش کرد و گفت:« فرشته تو، زيباترين و شيرين ترين واژه هايي را که ممکن است بشنوي، در گوش تو زمزمه خواهد کرد و با دقت و صبوري به تو ياد خواهد داد که چگونه صحبت کني.»

 کودک با ناراحتي گفت:« وقتي مي خواهم با شما صحبت کنم، چه کنم؟»

خداوند براي اين سؤال هم پاسخي داشت :« فرشته ات دستهايت را کنار هم مي گذارد و به تو ياد مي دهد که چگونه دعا کني.»

کودک سرش را برگرداند و پرسيد:« شنيده ام که در زمين انسان هاي بدي هم زندگي مي کنند. چه کسي از من محافظت خواهد کرد؟»

 - فرشته ات از تو محافظت خواهد کرد، حتي اگر به قيمت جانش تمام شود.

 کودک با نگراني ادامه داد :« امات من هميشه به اين دليل که ديگر نمي توانم شما را ببينم ناراحت خواهم بود.»

خداوند لبخند زد و گفت:« فرشته ات هميشه درباره من با تو صحبت خواهد کرد و به تو راه بازگشت نزد مرا خواهد آموخت؛ گرچه من همواره کنار تو خواهم بود.»

در آن هنگام بهشت آرام بود، اما صداهايي از زمين شنيده مي شد. کودک مي دانست که بايد به زودي سفرش را آغاز کند. او به آرامي يک سؤال از ديگر از خداوند پرسيد :« خدايا اگر بايد همين حالا بروم، لطفاً نام فرشته ام را به من بگوييد.»

 خداوند شانه او را نوازش کرد و پاسخ داد :« نام فرشته ات اهميتي ندارد و به راحتي مي

تواني او را مادر صدا کني.»

عشق من

نمی گویم كنارم بنشین
اگر تو می خواهی تنهایم بگذار
نمی گویم به چشمانم نگاه كن
اگر تو می خواهی چشمانت را بر من ببند
نمی گویم با من حرف بزن
اگر تو می خواهی خاموش باش
نمی گویم به من لبخند بزن
اگر تو می خواهی ابروانت را در هم بكش
تنها می گویم كه چه خودت بخواهی ، چه نخواهی
عاشقت هستم و عاشقانه دوستت دارم

 

 

به یادتم ... به یاد من باش

 

حالا که از تو دورم
بذار که حرف دلمو بیارم به زبونم
بذار بگم که اگه من اون سر دنیا باشم
اگه من شاد باشم یا که غمگین باشم
اگه خنده رو لبام موج بزنه
یا که اشک از گونه هام چکه کنه
اگه در خواب باشم یا که بیدار باشم
اگه تو جمع باشم یا که تنها باشم
من فقط لحظه هارو به یاد تو میگذرونم
اگه من شاد باشم دلیل شادیم تویی
اگه غمگین باشم دلیل این غم تویی
اگه خنده رو لبام موج بزنه دریای مواج تویی
اگه اشک از گونه هام چکه کنه ابر بهاری تویی
اگه تو خواب باشم بدون تو رو خواب میبینم
اگه بیدار باشم میخوام کنار تو باشم
اگه تو جمع باشم حرف تورو پیش میکشم
اگه تنها باشم میخوام به یاد تو باشم
اگه تمام زندگیمو من به یاد تو میگذرونم
در عوض از تو فقط یه چیز میخوام
میخوام که حس خوبتو راهی قلب من کنی
میخوام که توی شادیات یه لحظه یاد من کنی

 

 

 

 

آخرین غم نامه ای را می نگارم نازنین

آن دو چشمی را که میگفتی تو را دیوانه کرد

من همان چشمان مست و بی قرارم نازنین

یک غم زرد خزانی سهم من از عشق بود

در همان عالم کسی جز غم ندارد نازنین

در هوای عشق تو امروز بر پا مانده ام

ور نه من از زندگانی برکنارم نازنین

خسته ام از این همه بازی بیا با من بساز

غم در آورده دمار از روزگارم نازنین

مهربانی را همین امشب بکن فردا چه سود

اشک حسرت را بریزی بر مزارم نازنین.

فردا قرار بود من و تو از همدیگه جدا بشیم

فردا قرار بود همدم گریه ی بی صدا بشیم

از تو چه پنهون گل من من خیلی وقته بی توام

دیروز و فردا نداره برام چه سخته بی توام

یادش بخیر قلب تو بود برای من سنگ صبور

میخواستم عاشقت کنم هر جور شده حتی به زور

حالا که نیستی لا اقل تسکین به قلب من بده

اون که نخواست پیشم باشی حالا کجاست صبرم بده

چه جوری باور بکنم رقیب من نازت کنه

شبا کنارت بخوابه از خواب بیدارت کنه

یادته که زیر بارون تو دعا کردی بمیرم

منم قول دادم که دیگه عکستو بغل نگیرم

تا دعا گرفت و مردم اما عاشقم هنوزم

با همون یه قاب عکست میگذرونم شب و روزم

لحظه های آخر تو میره از یادم به سختی

بدرقه ات اومدم اما دست تکون ندادی رفتی

یه دلخوشی دارم هنوز حالا که دارم میمیرم

هر وقت که بارون بباره تو رو کنارم میبینم

نگاه به چشم خیس من به عشق پاکم نکنی

رفیق من رفته سفر چند روزی خاکم نکنید

شاید خوشش نیاد که من تو خاک ها خونه پرهنم

مردم چرا اون نمیاد با گل سرخ به دیدنم

توقع داشتم میمیرم حد اقل نگام کنه

حتی نیومد لحظه ای با جسم من وداع کنه

 اجازه هست عشق تو رو تو كوچه ها داد بزنم؟           

               رو پشـت بـــــوم خونه ها اسمتو فریاد بزنم؟

                         اجازه هست كه قلـبمو برات چراغونی كنم؟

پیش نگاه عاشقت،چشـــــمامو قربونی كنم؟

       اجازه میدی تا ابـد سر بزارم رو شونه هات؟

              روزی هزار و صـد دفه بگم كه میمیرم برات؟

 اجازه میدی كه بـگم حرف ترانه هام تویی؟

          دلیل زنده بودنـــــم ، درد بهانه هام تویی؟

                 اجـــازه هست تا تـه مـرگ منتظر تو بشینم؟

 تو رویاهــای صورتیم، خودم رو با تو ببینم؟

        اجازه هست جار بزنم بگم چقد دوست دارم؟

                بگم می خـــوام بخاطرت سر به بیابون بزارم؟

اجازه میدی قـصه هام با عشق تو جون بگیره؟

      چشمای عاشقـــم واست روزی هزار بار بمیره

                اجازه میدی عشقـــمو همش بهت نشون بدم؟

پیش زمین و آسمــون واسه تو دس تكون بدم؟

          اجازه میدی كه فقــــــط تو دنیا با تو بمونم؟

                هر چی كه عاشقانه بــــود به خاطر تو بخونم؟

 اجازه هست پناه من گــــــرمی آغوشت بشه؟

       هر اسمی جز اسم خودم ،دیـگه فراموشت بشه؟

              اجازه هست ؟ بگو كه هست ، من همشو دارم میگم

با تو به آسمون میرم ،با تـــــــــــــو یه آدم دیگم

         اجازه میدی كه بگم ،من مال تـــــــو،تو مال من؟

               من از تو خواهش می كنم كه زیر وعـــده هات نزن

اجـــــــازه تـــو دست تـــو ،اجازه من دست تـو

          خنده من خنـــــــده تو ،شكست من شكست تـو

عشق و ثروت و موفقیت